Produkcja

Formuły Obrachowania

Uproszczona metoda doboru osuszaczy.

 W celu dokonania przybliżonej oceny potrzebnego reżimu osuszenia i wstępnego doboru osuszacza, można skorzystać z empirycznych formuł, biorąc pod uwagę dwa zasadnicze aspekty:

 1. osuszanie odbywa sią w zamkniętym pomieszczeniu,

 2. temperatura w pomieszczeniu odpowiada zakresowi temperatur pracy danego osuszacza.

 METODA PRZYBLIŻONEJ OCENY POTRZEBNEGO REŻIMU OSUSZENIA

 Oznaczenia:

 Q – wydajność osuszania, l/h

 V – kubatura pomieszczenia, m3

 Vdr - kubatura osuszanego materiału, m3

 Рdr – gęstość osuszanego materiału, kg/m3

 S – powierzchnia wodna basenu, m2

 Ścisłe opisanie metodyki projektowania systemów osuszenia znajduje się w "Podręczniku Projektowania systemów osuszenia" Dantherm - 1998

 Zastosowanie:

 Wydajność osuszania, l/h


Dziedzina zastosowania

Potrzebowane zdjęcie wilgoci, l/h

Warunki

Suche przechowywanie (magazyny)

Q = Vx 1,2 х 10-3

Podzielność wymiany powietrza 0,3 Szybkość osuszenia 2,5 g/m3 h Temperatura powietrza 20 °С

Osuszenie powietrza izb mieszkalnych i administracyjnych

Q = V х 1,5 х 10 -3

Podzielność wymiany powietrza  0,5 osuszenia 2,5 g/m3 h Temperatura powietrza 20 °С

Wysuszenie domów

Q = V х 2,0 х 10-3

Podzielność wymiany powietrza  0,3  Szybkość osuszenia  (biorąc pod uwagę wyparowanie wilgoci z wilgotnych materiałów) 3,2 g/m3 h  Temperatura powietrza  20 °С Period suszenia 8 dni

Suszenie drewna

Q = Vdr Х Рdr X 0,4 Х 10 -3

Szczelna szafa suszylna  Temperatura powietrza  25-30 °С Wilgotność względna powietrza 30-40 % Szybkość osuszenia 1% zawartości wilgoci drewna na dobę

Osuszenie basenów pływackich

Prywatne baseny do 50 m2 (z ochronnym pokryciem, przy obciążeniu ograniczonym):
Q = S
х 0,1 Publiczne baseny ponad 50 m2 (bez ochronnego pokrycia, przy obciążeniu normalnym): Q = S х 0,2

Postępowanie zewnętrznego powietrza - (10 х S) m3/h Temperatura powietrza - (t wody + 2) °С  Wilgotność względna powietrza  - 60 %



FORMUŁA wynikająca z NORMY VDI 2089

Intensywność wyparowania obliczana jest w następujący sposób:

W = е х S х (Рnas - Рust)

gdzie:

S – powierzchnia wodna basenu, m2

Рnas - ciśnienie pary wodnej nasyconego powietrza przy temperaturze wody w basenie, mbar

Рust - ciśnienie pary wodnej przy danej temperaturze i wilgotności powietrza, mbar

е – współczynnik empiryczny, g/(m2 х godzina х mbar):

0,5 - zamknięta powierzchnia basenu

5 - nieruchoma powierzchnia basenu

15 - małe baseny prywatne o ograniczonej ilości kąpiących się osób

20 – baseny publiczne o normalnej aktywności kąpiących się osób

28 – baseny do wypoczynku i rekreacji

35 – baseny z atrakcjami wodnymi

Przykład. Basen prywatny.

Powierzchnia basenu 20 х 5 m S = 100 m2

Temperatura wody 28 °С (100 % wil.wzgl.) Рnas = 37,78 mbar

Temperatura powietrza 30 °С (60 % wil.wzgl.) Рust = 25,45 mbar

Intensywność wyparowywania

W = 13 х 100 х (37,78-25,45)= 16029 g/h = 16 l/h

FORMUŁA BIAZINA-KRUMME

W czasie, gdy w basenie znajdują się osoby kąpiące:

Wotw = (0,118 + 0,01995 х а х (Рnas - Рust)/1,333)x S l/h.

W czasie, gdy w basenie nie ma kąpiących się osób (powierzchnia jest pokryta lub wypełniona pływającymi balonami/tratewkami):

Wzamk = (- 0,059 + 0,0105 (Рnas - Рust)/1,333) S l/h

gdzie

Рnas - ciśnienie pary wodnej nasyconego powietrza przy temperaturze wody w basenie, mbar

Рust - ciśnienie pary wodnej nasyconego powietrza przy danej temperaturze i wilgotności powietrza, mbar

а – współczynnik zajętości basenu przez kąpiące się osoby:

1,5 – dla basenów z atrakcjami wodnymi

0,5 – dla wielkich basenów publicznych

0,4 – dla basenów hotelowych,

0,3 – dla małych basenów prywatnych